Jacek Duda

Charles Finney, słynny XIX- to wieczny kaznodzieja przebudzeniowy, był zdania, że duchowe przebudzenie powinno trwać zawsze. Wystarczy spełniać warunki potrzebne do wystąpienia przebudzenia i jego utrzymania. Nie wiemy, czy to stwierdzenie odpowiada prawdzie, ale Biblia podaje nam ciekawe relacje z czasów, w których miała miejsce duchowa odnowa. Jedna z tych relacji zawarta jest w księdze Ezdrasza.

Wydarzenia tam opisane były odpowiedzią na wołanie Izraelitów, którzy znaleźli się w niewoli babilońskiej: „Nad rzekami Babilonu - tam siedzieliśmy i płakaliśmy na wspomnienie Syjonu. Jakże mamy śpiewać pieśń Pana na obcej ziemi?” (Psalm 137, wiersze 2 i 4).

Wtedy, według pierwszego rozdziału księgi Ezdrasza, Bóg natchnął pogańskiego króla Cyrusa do publicznego (ustnie i pisemnie):

- uznania Boga izraelskiego,

- uznania, że władza pochodzi od Boga,

- wydania edyktu nakazującego budowę świątyni w Jerozolimie.

Izraelici, którzy okazali posłuszeństwo i wyruszyli z Babilonu do Jerozolimy, aby odbudować świątynię, rozpoczęli to dzieło od postawienia ołtarza do składania na nim Panu ofiar całopalnych każdego ranka i wieczora. Nie odbyło się to bez wrogiej postawy obcych ludzi. Nie zrażeni tym Izraelici, w następnym kroku położyli fundament pod świątynię Pana.

W następnym kroku duchowa odnowa pośród tych Izraelitów zaowocowała pragnieniem śpiewania Bogu pieśni pochwalnych i dziękczynnych (3;11) - tak dzieje się, kiedy serca są w bliskiej społeczności z Panem! Ci, którzy pamiętali jeszcze poprzednią świątynię - płakali. Wszak Pan znów nawiedził swój lud - nastał czas duchowej odnowy!

Wrogowie dzieła ostro Bożego zaatakowali - w rezultacie na jakiś czas odbudowa świątyni została zatrzymana. Ale na Słowo Pana, wypowiedziane przez proroków - Aggeusza i Zachariasza, przystąpiono pod przywództwem Zerubbabela do kontynuowania tego słusznego dzieła.

Później przyszedł czas, że i inni ludzie „odłączyli się od nieczystości pogan” (Ezdrasza.6:21) i dołączyli do Izraelitów. Wspólnie zaczęto, po wielu latach przerwy, wypełniać kolejny element woli Bożej - spożywanie baranka paschalnego na pamiątkę wielkiego dzieła Boga sprzed wieków - uwolnienia z niewoli egipskiej.

Inny przywódca - Ezdrasz postawił sobie za cel zbadanie zakonu Pana, wprowadzenie go w czyn i nauczanie w Izraelu jego postanowień i praw.

Całe to dzieło odnowy miało miejsce w ścisłej społeczności z Bogiem - Jego „dobrotliwa dłoń” była nad Bożym ludem.

Jeśli w Starym Przymierzu dochodziło do duchowej odnowy, tym bardziej jest to możliwe i pożądane w okresie Nowego Testamentu (Przymierza). Czy tego pragniemy i czy gotowi jesteśmy spełnić warunki?